Merhaba, ben Ceren. 26 yaşındayım; 1.66 uzunluğunda, 55 kilodayım ve Kartal’da yaşıyorum. Buraya birileriyle konuşayım diye değil, hakikaten birebir frekansta olabileceğim birini bulmak için geldim. Zira şunu fark ettim: İnsan kalabalıkta da yalnız kalabiliyor; ancak gerçek şahısla iki cümle bile beşere düzgün gelebiliyor.
Beni en hakikat anlatan şey güç: Hayatı ağırdan almam fakat aceleye de getirmem. Bir şeyin tadı varsa, hakkını vererek yaşarım. Gülmeyi severim; hem de içten, şımarık olmayan, samimi bir gülüşü. Kendimi daima dışarıda gezen ya da daima meskende sakin takılan diye etiketleyemem. Bazen gecenin ritmi beni çağırır; yeterli müzik, hoş bir ambiyans ve akıp giden sohbet… Bazen de kentin gürültüsünden kaçıp ufak bir kaçamak planı, yolda çalan bir müzik ve camdan giren rüzgâr kâfi.
Eğlenceli mekânlar ve gece hayatı benim için bir vitrin değil; bir ruh hali. Kalabalıkta bile kendi küçük dünyanı kurabilmek üzere. Yanlışsız beşerle bir mekânı güzel yapan şey, kıymetli menü ya da gösterişli dekor değil; yanındaki kişinin gözünün içine bakıp gülebilmek. Ben o anları seviyorum: Müzik değişirken tam bu! dediğin, kahkahanın zaten yükseldiği, vaktin olağan akmadığı anları.
Arabalar… Evet, bende bunun yeri farklı. Zira otomobil benim için yalnızca bir ulaşım aracı değil; bir özgürlük biçimi. Bazen insanın tek gereksinimi, kontağı çevirip yola çıkabilmek oluyor. Kentin ışıkları altında kısa bir çeşit, gece sakinleşmişken yapılan bir sürüş, sabahın birinci saatlerinde daha herkes uykudayken yakalanan o sessizlik… Bu hisleri seviyorum. Haydi bir yere gidelim dediğinde, harita açmadan da keyifli olabilenlerdenim. Yolun kendisi hoş olabiliyor.
Gezmek de tıpkı şekilde… Yeni yerler keşfetmek, farklı sokaklarda yürümek, burayı daha evvel neden görmemişim? dedirten bir kafe bulmak… Bazen büyük planlardan çok küçük keşifler memnun eder beni. Zira ben, hayatın özel anlarının dev tertiplerle değil; yanlışsız beşerle paylaşılan kolay şeylerle büyüdüğüne inanıyorum.
Güzellik merkezleri sıkıntısı ise süslenmekten ibaret değil. Kendime bakmak, kendime paha vermek üzere. Bazen ağır günlerin ortasında küçük bir bakım rutini, insanın zihnini toparlıyor. Ben kendimle ilgilenmeyi seviyorum; zira âlâ hissetmek yalnızca baht işi değil, biraz da emek işi. Bu yüzden yanında olacağım kişinin de kendi hayatına, vücuduna, ruhuna ihtimam göstermesi hoşuma masraf.
Kartal escort olarak pekala ben burada kimi arıyorum? Benim için en cazip şey rahat inanç. Kıskançlıkla değil, olgunlukla yaklaşan; manipülasyonla değil, açık irtibatla ilerleyen biri… Birlikte gülebileceğimiz kadar hafif, gerektiğinde susup yan yana durabileceğimiz kadar derin bir bağ istiyorum. Gösteriş meraklısı değilim lakin itina severim. Kelamının ardında duran, küçük nezaketleri önemseyen, ben buyum deyip karşısındakini ezmeyen birini arıyorum.
Birlikte hoş anlar biriktirmek istiyorum: Gece bir yerde oturup artık burada olmak güzel geldi demek, yolda bir müzikte birebir anda eşlik etmek, plansız bir rota çizip kahve molası vermek… Hülasa; hayatı paylaşmak. Şayet bana yazacaksan, klasik naber yerine bir şey bırak: Gece seni en çok ne memnun eder: müzik mi, sohbet mi, kent ışıkları mı? Otomobille en sevdiğin yol hangisi? Bir akşamı hoş yapan ayrıntı sence ne? Ben Ceren.
Kartal’dan, fakat aslında aradığım şey uzaklık değil; ahenk. Tahminen birkaç ileti sonra güzel ki yazmışım dersin. Tahminen de birlikte güzel bir hikâyenin birinci cümlesini kurarız.